Είναι έντομα αίματος μυζητικά και άπτερα. Σε κατοικήσιμους χώρους τα βρίσκει κανείς μέσα σε σχισμές στο πάτωμα, στα μαξιλάρια, πίσω από κορνίζες, στα κρεβάτια, στις ραφές των στρωμάτων κ.α. Έλκονται από το διοξείδιο του άνθρακα που παράγουμε κατά τη διάρκεια του ύπνου και έτσι προσδιορίζουν τη θέση μας και δεχόμαστε το τσίμπημα.

Το σώμα τους, μεγέθους 5-7 mm, είναι ωοειδές και πεπλατυσμένο, μορφή που τους επιτρέπει να κινούνται με ευκολία στο πτέρωμα ή στο τρίχωμα των ξενιστών στους οποίους παρασιτούν ή να κρύβονται σε στενούς χώρους όπως οι ρωγμές των τοίχων και των ξύλινων επιφανειών.

Προτιμούν ως ξενιστή τον άνθρωπο ενώ απουσία αυτού αιμομυζούν πουλερικά, ωδικά πτηνά, ποντικούς, αρουραίους και νυχτερίδες. Παρόλα αυτά μπορούν να βαδίσουν από ένα διαμέρισμα σε ένα άλλο γειτονικό. Μεταφέρονται με τα έπιπλα και τα κλινοσκεπάσματα και συχνότερα με τα ρούχα και με τις χειραποσκευές.